پاسخ کوتاه خیر است. بر اساس قوانین حقوقی، پرداخت بدهی‌های متوفی صرفاً از محل دارایی‌ها و اموال به جا مانده از او (که اصطلاحاً «ترکه» نامیده می‌شود) انجام می‌گیرد. بنابراین، هیچ‌یک از بستگان و ورثه اعم از فرزندان، همسر یا والدین، تکلیفی برای پرداخت دیون متوفی از اموال و درآمدهای شخصی خود ندارند.

اگر ترکه برای پرداخت تمام بدهی‌ها کافی نباشد:

در صورتی که ارزش دارایی‌های متوفی کمتر از مجموع دیون و طلب بستانکاران باشد، اموال موجود به نسبت میزان طلب بین طلبکاران تقسیم می‌شود و بستانکاران حق مطالبه مابقی طلب خود را از ورثه نخواهند داشت.

نکته بسیار مهم حقوقی در قبول ترکه:

طبق ماده ۲۴۸ قانون امور حسبی، در صورتی که ورثه ترکه را بدون قید و شرط و بدون تشریفات «تحریر ترکه» بپذیرند، فرض بر این است که ترکه برای تسویه بدهی‌ها کفایت می‌کند. در این شرایط اگر دیون بیشتر از دارایی باشد، اثبات کمبود اموال بر عهده ورثه خواهد بود و در صورت ناتوانی در اثبات، ممکن است تا سهم‌الارث خود مسئول شناخته شوند.

به همین دلیل، همواره توصیه می‌شود وراث پیش از تقسیم یا قبول قطعی ترکه، درخواست «تحریر ترکه» و تعیین دقیق میزان دارایی‌ها و دیون متوفی را از مراجع قضایی داشته باشند تا از ریسک‌های مالی بعدی جلوگیری شود.