ازدواج پیوندی مبتنی بر صداقت و اعتماد متقابل است. با این حال، در مواردی ممکن است یکی از طرفین پیش از وقوع عقد، با توسل به ادعاهای دروغین و امور واهی، طرف مقابل را فریب داده و رضایت او را برای ازدواج جلب کند. قانون‌گذار در نظام حقوقی ایران این اقدام را جرم‌انگاری کرده و برای آن ضمانت اجرای کیفری و حقوقی در نظر گرفته است.

بر اساس ماده ۶۴۷ قانون مجازات اسلامی، چنانچه هر یک از زوجین قبل از عقد ازدواج، طرف مقابل را به امور واهی از قبیل داشتن تحصیلات عالی، تمکن مالی، موقعیت اجتماعی، شغل و سمت خاص، تجرد و امثال آن فریب دهد و عقد بر مبنای این ادعاهای واهی واقع شده باشد، مرتکب جرم شده است.

مجازات قانونی فریب در ازدواج

با توجه به اصلاحات قانون کاهش مجازات حبس تعزیری، مجازات این جرم حبس تعزیری از ۳ ماه تا ۱ سال خواهد بود. علاوه بر جنبه کیفری، تدلیس در نکاح طبق قانون مدنی به فرد فریب‌خورده این حق را می‌دهد که تقاضای فسخ نکاح را مطرح کند و خسارات وارده را نیز از فرد فریب‌دهنده مطالبه نماید.

شرایط تحقق جرم

یک. فریب قبل از عقد واقع شده باشد.

دو. ادعاهای مطرح‌شده کذب بوده و اثبات شود.

سه. عقد ازدواج صراحتاً بر مبنای وجود آن ویژگی‌های واهی منعقد شده باشد.

اگر درگیر چنین مساله‌ای هستید، اثبات فریب در دادگاه نیازمند ارائه ادله دقیق و تنظیم لایحه تخصصی توسط وکیل مجرب خانواده و کیفری است.