در گذشته، وکلا به مدت ۱۸ ماه کارآموزی داشتند که در این دوره به وکیل کارآموز، "وکیل پایه دو" گفته میشد. در این ۱۸ ماه، وکیل کارآموز زیر نظر یک وکیل سرپرست فعالیت میکرد و پروندههای مختلف را با راهنمایی و نظارت او پیگیری مینمود. پس از این مدت، وکیل پایه دو باید گزارش فعالیت خود را تهیه و سپس در آزمونی به نام "آزمون اختبار" شرکت میکرد. این آزمون هم به صورت شفاهی و هم به صورت کتبی برگزار میشد. در صورت موفقیت در این آزمون، وکیل از پایه دو به پایه یک ارتقا مییافت.
از سال ۱۳۸۸ به بعد، دیگر عنوان "وکیل پایه دو" وجود ندارد و این وکلا به عنوان "وکیل کارآموز" شناخته میشوند. وکیل کارآموز، مشابه روال سابق، پروندههای مختلف را زیر نظر وکیل سرپرست پیگیری میکند و در نهایت در آزمون اختبار شرکت مینماید. در صورت موفقیت در آزمون، به عنوان "وکیل پایه یک دادگستری" ارتقاء مییابد.
این تغییرات به منظور استانداردسازی و بهبود فرآیند آموزش و ارتقای وکلا صورت گرفته است تا اطمینان حاصل شود که وکلا با تجربه و مهارت کافی وارد عرصه حرفهای میشوند.